RSS

40 week HBD น้องต้นกล้า ^_^…

03 ก.ค.
2  ก.ค. 54 หลังจากที่เมื่อวาน ขอหมอ มานอนรอ อาการเจ็บท้องคลอดจริง ที่บ้าน  โชคดีที่คืนนี้ ไม่รู้ว่าคุณพ่อเจ้าตัวเล็กเค้านึกยังไง … เค้าขับรถมาอยู่เป็นเพื่อน และกะว่า เช้าๆ วันเสาร์จะรีบขับรถกลับไปทำงาน…(ภาระกิจ รับหีบ ลงคะแนนเสียงเลือกตั้ง)

ตั้งแต่ ตี 1 เอ๊ๆๆ  ทำไมมันปวด ทุก 7นาที แล้วอ่ะ ปวดลูกนึง ก็ แทบจะเป็นลม …. แต่ยัง… รอดูอาการก่อน ยังไม่ปลุกพี่เค้าด้วยนะ เห็นเค้าเหนื่อย… แล้วเราก็นอน บิดไป บิดมา …จดเวลาที่ ปวด ตลอด

ตี 2 โทรไปที่ห้องคลอด… ห้องคลอดถามว่า ทุก 5 นาทีหรือยัง ถ้าไม่  5 นาที ยังไม่ใช่นะ แต่ถ้าไม่สบายใจจะมาก็ได้ แต่ถ้าปากมดลูกไม่เปิด ก็ยังไม่รับไว้นะคะ … (โถ … มันเปิด 1 ซม. ตั้งแต่เมื่อวานแล้วค่า คุณพี่) เอาวะ ในเมื่อห้องคลอดเค้าว่างั้น เราลอง ทนปวดดูอีกหน่อย อาจจะหายตอนเช้า รีบนอน ละกัน แต่แล้วมันก็นอนไม่ได้… ปวดถี่ยิบบบ.

ตี 4 ครึ่ง  ปวดทุก 5 นาที แต่ไม่มีมูกเลือด ไม่มีน้ำเดิน…. ตัดสินใจ ปลุกพี่เค้าให้พาไปโรงพยาบาล ดีกว่า เอากระเป๋าเตรียมคลอดไปด้วย

ใกล้ ตี 5 มาถึงโรงพยาบาล … มาถึงปุ๊บ ก็โดน จก เพื่อตรวจปากมดลูก อีก … ปรากฎว่า ปากมดลูกเปิดแล้ว 2 ซม.

พยาบาลบอกว่า… อีก 8 ชม. หละค่ะ กว่าจะคลอด คุณแม่เปลี่ยนชุดโรงพยาบาลไปเลย คุณพ่อกลับไปก่อนนะ 9 โมงค่อยมาเฝ้า… แต่จริงๆ สามีจะไม่ได้มาเฝ้าหรอก เพราะต้องไปทำงาน ตามหน้าที่…พยาบาลถาม… หลังคลอดจะพักห้องแบบไหน… ?   แล้วก็ให้เซนต์ชื่อ เอาเสื้อผ้าที่ใส่มาของเรา กลับบ้านไป เป็นครั้งแรก ที่เรารู้สึกได้เลยว่า ความเป็นห่วงที่ไม่ต้องแสดงออกมาเป็นคำพูด เพียงแค่ สายตา และเอามีลูบหัวเราเบาๆ  ก็รู้ทันที ว่า วินาทีนั้นพี่เค้าไม่อยาก ห่างเรา แต่ด้วยกฎของโรงพยาบาล และหน้าที่ ที่ต้องทำ …. เราจึงยิ้มสู้ แล้วบอกว่า บ่ายๆ เจอกันนะคะ พี่… คงจะคลอดตอนบ่าย ลูกคงรอพี่ก่อน ^^

หลังจาก สามีกลับไป ก็เป็นเวลาเผชิญความเจ็บปวดคนเดียว ในห้องรอคลอด โอ๊ยๆ ปวดๆๆ  พยาบาลบอกว่า นอนตะแคงซ้ายนะคะ แล้วอย่าร้องเสียงดัง เพราะเดี๋ยวลูกขาดอ๊อกซีเจน… เหอๆๆ กัวอ่ะดิ นอนเจ็บแบบ เงียบกริ๊บ… มือตะกายหัวเตียง จิกผ้าปูที่นอน ..

6 โมงเช้า พยาบาลเข้ามาทำความสะอาด โกน และสวน …. โอ๊ว…ปวดท้องสองอย่างเลยทีนี้

8 โมงครึ่ง พยาบาลเดินมาตรวจ บอกว่า คุณแม่ .. ปากมดลูกเปิดแล้ว 6 เซนต์นะ ถือว่าเร็วเดี๋ยวพี่ใส่นำเกลือเร่งให้ ทีนี้ หละแป๊บเดียวได้คลอด น้องได้คลอดก่อนห้องข้างๆ นะ ห้องนั้นยังเปิดไม่เท่าน้องเลย เค้ามาตั้งแต่ 1 ทุ่มแล้วนะนั่น เหอะๆๆๆ จิงหรอเนี่ย ….เมื่อเดินยาเข้าไป ที่นีหละปวดทุกเม็ดไม่มีนาทีพัก ….

ซักพักนึง พยาบาลเดินมาใหม่… ให้ลองซ้อมเบ่งดู ว่าเบ่งได้ไหม.. สั่งให้หายใจเข้า คางชิด เบ่ง3 ยก เราก็ลองทำด้วยดี พอเบ่งปุ๊บรู้สึกเหมือนฉี่ราดด อุ่นๆ  พร้อมกับเสียงบอกว่า ถุงน้ำคร่ำแตกแล้ว.. ทีนี้หละ ไวปรุ๊ดดดดด หละคุณแม่พยาบาลแวะมาอีกกี่หน จำไม่ได้ สั่งไว้ว่าถ้าปวดตุงๆ เหมือนอึจะราด ก็ให้กด ออดเรียกนะเดี๋ยวพี่มา … เราก็งงๆ ว่ามันแบบไหน อ่ะ … และแล้วลมเบ่ง ก็มาจิงๆ เหมือนอึจะราด

9 โมง 40 พยาบาลมาบอกว่า คุณแม่ปากมดลูกเปิด 9 เซนต์แล้วนะ พุงแข็งดี ไหนลองเบ่ง ดูหน่อยซิ ซ้อมก่อน เอ๊าหายใจเข้า คางชิด เบ่ง3 ยก นะ เอา อิ๊บบบบบบบ… อิ๊บบบบบบ เบ่งลูกเบ่ง เหมือนเบ่งอึ…. ดีมาก เก่งๆๆ รออีกแป๊บนึงถ้าเห็นผมปุ๊บ เดี๋ยวไปห้องคลอดเลย นอนรออีกซัก อีกแป๊บเดียวก็เห็นหัวลูกแล้วจริงๆ เราเลยถูกพาไปห้องคลอด…

โดนมะรุมมะตุ้ม สวนสายปัสสวะ … และเริ่มเบ่ง…ตามเสียงเชียร์ เบ่งไป 2 ครั้ง ทุกอย่างก็โล่งหายเจ็บเป็นปลิดทิ้งพร้อมกับเสียงสั่งให้พอก่อนคุณแม่ หัวน้องออกมาแล้วขอดูดน้ำคร่ำก่อน  ออกง่ายจิงจิง เล้ยยย… แล้วก็เบ่งอีกปี๊ด สั้นๆ ไหล่และตัวก็พรวดออกมาเลย แล้วเค้าก็เอา เจ้าตัวเล็กมาวางที่พุง…พร้อมขานเวลา 10.04 น. เพศชาย นะคะ คุณแม่ ตัวโตจัง….

ระหว่างนั้น ก็เอาตัวเล็กไปทำความสะอาด เราก็คลอดรกต่อ และเย็บแผล เราไม่ละสายตาจากลูกเลย จำทุกรายละเอียด เสียงร้องเค้าดังลั่น ห้องคลอด  และได้ยินเสียงตะโกนมาว่า น้องหนัก 3,690 กรัม นะ โห…. โตนะเนี่ย เห็นท้องเล็กๆ เอง

 เย็บแผลเสร็จ แล้วก็โดนไล่เลือด อันนี้เจ็บสุดๆ ในชีวิต แต่ก็ไม่ปริปาก ตามเคย  อิอิ…. จากนั้นเราก็ไปนอนรอ ที่ห้องสังเกตุอาการ 2 ชม. พยาบาลเอาน้องมาฝึกดูดนม…เราก็ทึ่งมาก ว่า เด็กเพิ่งเกิดเมื่อตะเกี๊ยย ดูดนมเปน เฉยเลยอ่ะ ดูดไปแป๊บนึงแล้วก็ขึ้นห้องพัก ช่วง บ่าย

ที่นี่เค้าให้ แม่ลูกอยู่ด้วยกันเลย ถ้าลูกแข็งแรงดี เราก็นอน ลั๊น ลา ไอ้เราก็อยากจะเชยชมลูกให้สมใจ แต่พ่อคุณ ตั้งหลักนอนท่าเดียว ไม่สนใจโลกกว้างทั้งนั้น  พ่อบ่ายๆ พ่อของเจ้าตัวเล็กเสร็จภาระกิจ ก็รีบมา หาทันที บอกว่า ใจร้อนจิงจิงลูกไม่รอพ่อ เลย … คลอดเร็วจัง…

แหม๊ๆๆ ดูพูดเข้า คนเจ็บท้องมันทรมาณ เด้ จะให้รอ อยู่ด้ายง๊ายยย ลูกออกเร็วเพราะไม่อยากทรมาณแม่ โน๊ะๆๆๆ ^^

        

ภาพน้องต้นกล้าอายุ 8 ชม. เด็กชาย ลีนวัตร์ กิตติวิจิตร.. กิดวันเสาร์ที่ 2 กรกฎาคม 2554 ขึ้น 2 ค่ำเดือน 8  เวลา 10.04 น.คุณย่าตั้งให้ตอนแรกไม่รู้ความหมายอ่ะแต่ย่าชอบเพราะเเป็นชื่อเดียวกะ ผู้ใหญ่ลี (เรื่องผู้ใหญ่ลีกะนางมา)  ตอนหลังมาหาความหมาย ก็ไม่มีตรงๆแต่ รวมคำแล้ว ให้ความหมายว่า  “มุ่งหน้าทำแต่ความดี”   วู๊ยย  ความหมายดีจัง ^^

ห็นหน้าเค้าแล้วชื่นใจ ที่เจ็บปวดทรมาน หายเป็นปลิดทิ้ง รู้สึกชื่นใจที่สุด… ต้นกล้าน้อยๆ ของแม่กับพ่อ ^_^

 
ใส่ความเห็น

Posted by บน กรกฎาคม 3, 2011 in Happy to be Mom ^^

 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: